U knjizi Vojislava Đurića "Antologija junačkih narodnih pesama" iz koje su gore navedeni stihovi, nalazi se i sljedeći zapis o Nožin-agi:"Mula-Nožina, rodom iz sela Maoče, otišao je pred Prvi srpski ustanak iz Beograda (gdje se bio pobašio i postao gospodar) u svoj rod u Bosnu, a kada je ustanak izbio, htio je da se vrati u Beograd (gdje je imao kuću i ženu) i pokušao je to sa vojskom od oko 1. 500 ljudi, ali je pretrpio poraz kod Čokešine i morao sam da se vrati u Bosnu."

Nema tačnih podataka o datumu njegovog rođenja ili smrti, niti bilo kakav zapis na njegovom nišanu. Nožin-aga je ukopan pored svoje stare džemije, a nišan mu je specifičnog oblika, sastavljen iz tri dijela, dok je na vrhu umjesto "glave"malo udubljenje. Prvo usmeno predanje vezano za Nožin-agu, uglavnon se odnosi na to da je pogubljen od strane pristalica Pokreta za autonomiju Bosne, pod vođstvom Husein-bega Gradaščevića. Mjesto pogubljenja desilo se navodno na izvoru Badarka, gdje je Nožin-agi odrubljena glava, pa je s tim u vezi, vjerovatno i njegov bezglavi nišan. Na osnovu ovog predanja proizilazi da je on ostao vjeran sultanu i Porti, za koga se borio, vjerovatno na više bojišta, osim ovog nama poznatog u Prvom srpskom ustanku.

Drugo usmeno predanje, suprotno od prethodnog, govori da je Nožin-aga ratovao zajedno sa kapetanom Gradaščevićem na Kosovu. Ovo bi se moglo potkrijepiti tvrdnjom da je tada inače čitava Posavina bila uz pristalice Pokreta, te da on nije spadao u disidente i izdajnike. Navedeni članak iz knjige Vojislava Đurića navodi na saznanje da je Mula-Nožina imao još i zvanje baše i seraskera, pa se pretpostavlja da je bio, kako uticajan i ugledan, tako i veliki vojskovođa. Dakle, mogao je biti među onih dvadeset hijada vojnika koji su otišlo put Prištine, gdje su se sukobili sa sultanovom vojskom.

Prema usmenom predanju, Nožin-aga je imao svoju kulu na današnjem lokalitetu Gradina-Smreće i svojih pedeset konjanika, odakle je kretao na vojnu, kada je to trebalo. Kada se govorilo o arheološkim lokalitetima, spomenuta je takođe Gradina, pa se nameće pitanje, da li je tu možda bilo nekakvo drveno utvrđenje ili kula, koja je vremenom uništena, a kao svjedoci tog postojanja ostali su samo duboki opkopi koji na to ukazuju.

Već je prije rečeno da je Nožin-aga imao kuću i ženu u Beogradu, pa nije isključeno da je zajedno sa Bošnjacima kao osnovnom snagom učestvovao protiv bune dahija u Srbiji, jer su Bošnjaci kao sultanova vojska morali i učestvovali u uništenju dahija. Neposredno na ovu akciju, nadovezuje se i Prvi i Drugi srpski ustanak, tako reći da su Bošnjaci neprestano mobilizirani u vojnim akcijama i to u službi sultana.

U prethodnom tekstu izneseno je nekoliko pretpostavki i usmenih predanja koja se odnose na život Nožin-age Imamovića. Nedostatak tačnih podataka ili nemogućnost uvida u određenu arhivsku građu, sprečavaju da se stvori realnija slika o Mula-Nožini ili seraskeru, kako ga je opjevao Filip Višnjić u svojoj pjesmi "Boj na Čokešini".

Iz knjige "Maoča kroz historiju" Autora Bašić N. Nedžada